tag:blogger.com,1999:blog-1835837976322400672012-01-28T07:31:10.934-08:00സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.comBlogger641100tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-85929493591742473612012-01-09T09:30:00.000-08:002012-01-09T09:51:18.852-08:00

ഏതോ ഒരു രാജ്യത്ത് ദൂരെ എവിടെയോ നരച്ച ഒരു ഫ്ലാറ്റിനുള്ളിൽ ഏകാകിയായ സ്ത്രീ വക്കുപൊട്ടിയ കുപ്പിയിൽ താമസിക്കുന്ന ഒരു ചെടിയുമായി എത്ര നേരമായി ഇങ്ങനെ നിലവിളിക്കുന്ന ചങ്ങാത്തം കൂടുന്നു... തന്റെ ഇലകളാൽ തലോടി, പച്ചയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ നനച്ചുപുതപ്പിച്ച്, ആ വിളറിയ ആത്മാവിനെ കെട്ടുപോകാതെ കാത്തു, അവസാനത്തെ ജീവനെയും പൊതിഞ്ഞുസൂക്ഷിക്കുന്ന പ്രകൃതിയുടെ ആ കാവൽക്കാരൻ...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-21743712938802227842011-12-03T07:02:00.000-08:002011-12-03T07:22:17.233-08:00

"നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നതെന്തിന്?" രാത്രി സൂര്യനോടു ചോദിച്ചു. "നിന്നിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട എന്നെ വീണ്ടെടുക്കാൻ മറ്റു വഴിയില്ലല്ലോ..." ശ്യാമസൂര്യൻ ചിന്തയിലാണ്ടു... "എന്റെ മഞ്ഞുകണങ്ങളെ നീ മണൽത്തുള്ളികളാക്കുന്നു. എന്റെ നിശ്ശബ്ദത നിന്നിൽ കരിയുന്നു ഒടുവിൽ ഞാൻ മാഞ്ഞ് ഇല്ലാതാവുന്നു. നീ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞ വിളറിയ ഒരോർമ്മപ്പാടായി ഞാൻ വിവർത്തിതമാവുന്നു..." രാത്രി വിതുമ്പി. "വിവർത്തനത്തിൽ നഷ്ടമാവുന്നത് ഞാൻ

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-80958819000495183962011-07-23T11:47:00.000-07:002011-07-23T11:47:25.505-07:00

വെറുംകയ്യോടെ യാത്രയാക്കിയല്ലൊ കുന്നിൻ ചരിവിറങ്ങുന്ന മഴയോടൊപ്പം ഒരു ഉത്സവക്കാലത്തെ... വാക്കുകളിൽ തല ചായ്ച്ച് മഴ പതുക്കെ നനഞ്ഞ് വിരൽത്തുമ്പുകളിൽ കാറ്റുപെരുക്കി കുഞ്ഞുമ്മകൾക്ക് കാതോർത്ത് മൃദുവെയിൽ തലോടിയ ഒരു ഭ്രാന്തൻ കാലം കയ്യെത്തുംദൂരത്തിൽ പോയ്മറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. എന്നാണാവോ ഇനി വെയിലേറ്റുകരുവാളിച്ച പൂച്ച മഴവെള്ളം കുടഞ്ഞുകളഞ്ഞ് പച്ചിലകൾക്കിടയിലേക്ക് ഓടിമറയുന്ന സ്വപ്നം എന്നെ വിട്ടൊഴിയുക?

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-26999216336572013292011-03-11T08:17:00.000-08:002011-03-11T08:17:58.419-08:00

നിങ്ങൾ എന്റെയൊപ്പം ഇത്തിരി ജീവിതം കൂടാൻ വരുന്നുവോ? പാലിന്റെയും പച്ചക്കറികളുടെയും മണമാർന്ന അടുക്കളപ്രഭാതങ്ങൾക്ക് ഭംഗി പോരെന്ന് പറയരുത് ശൂന്യത പുരണ്ട ഉച്ചകൾ കാവ്യാത്മകമല്ലെന്ന് പരിഭവിക്കരുത് വാഷിങ്പൌഡറിൽ കുതിർന്ന സായാഹ്നങ്ങൾ അസഹ്യങ്ങളെന്ന് മുഖം ചുളിക്കരുത് ‘വീടും സീരിയലും പാത്രങ്ങളും സാരികളും നുണകളും സമം നീ ‘എന്നു സമവാക്യമുണ്ടാക്കി എന്റെ ഉള്ളംകയ്യിൽ കോറിയിട്ട് രസിക്കരുത് ‘എന്നാലും നിന്നെ

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-78578481039793559702011-02-19T08:27:00.000-08:002011-02-19T08:27:44.923-08:00

കറുപ്പും വെളുപ്പുമാർന്ന കളങ്ങളിൽ കരുക്കൾ നീക്കി, ക്രൂരമായി ചതുരംഗം കളിക്കുന്നതിനിടെ കാലം ഒരു കടങ്കഥ ചോദിച്ചു: “എല്ലാരും തോറ്റുപോകുന്ന കളികൾ ഏത്?” “പ്രണയവും യുദ്ധവും” എന്ന് പാവം ജീവിതങ്ങൾ കൊണ്ട് മനുഷ്യർ ഉത്തരം നൽകി. എല്ലാ വേദികളും ശൂന്യമാവുമെന്നും, എല്ലാ കയറ്റങ്ങളും ഇറക്കങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നെന്നും, കടലിനുള്ളിൽ മരുഭൂമി നിലവിളിക്കുന്നുണ്ടെന്നും പുസ്തകത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ വിട്ടുപോയ ഒന്നാം പാഠം...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-11228504077235957562011-02-01T08:44:00.000-08:002011-02-01T08:46:07.044-08:00

ബിവറേജസ് കോർപറേഷന്റെ നീണ്ട ക്യൂവിൽ അനന്തമായി കാത്തുനിന്നാണ് ഞാൻ ക്ഷമയുടെ ആദ്യപാഠങ്ങൾ പഠിച്ചത്... അവിടത്തെ ചില്ലലമാരയിലെ പലനിറക്കുപ്പികളിൽ നിന്നാണ് എന്റെ ബ്ലാക്ക് & വൈറ്റ് സ്വപ്നങ്ങൾ മൾട്ടികളർ ആയത്... ഒരു പൈന്റ് റമ്മിന്റെക്ഷീണം തീർക്കാൻ കെട്ട്യോളെ തല്ലിയും പാത്രങ്ങൾ എറിഞ്ഞുടച്ചും ആണത്തം തെളിയിക്കാറായതും ബിവറേജസ് അളിയന്റെ സഹായം കൊണ്ടുതന്നെ... ബിവറേജസ് തമ്പുരാനേ ശിഷ്ട(കഷ്ട)ജീവിതകാലത്ത് എനിക്ക് നീ

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-84395884189713251692010-12-19T01:57:00.000-08:002010-12-19T01:57:58.417-08:00

ശാലിനി എന്നാണു പേരെങ്കിലും ശാലീനത ഒട്ടുമില്ലെന്ന് മുറുമുറുത്താണ് ആദ്യം കാ‍ണാൻ വന്നവൻ ഇറങ്ങിപ്പോയത്. ശാലീനതയ്ക്കുള്ള ലേപനങ്ങൾ അന്വേഷിച്ച് കടന്നുപോയി കാലം... കരിവണ്ടുപോലത്തെ തലമുടിയുടെ ഭംഗിയെ കാവ്യാത്മകമായി വാഴ്ത്തി രണ്ടാമൻ പടിയിറങ്ങിയപ്പോൾ വാശിയ്ക്ക് ഞാൻ മുടി കാപ്പിരികളെപ്പോലെ ചുരുട്ടി... സീമയുടേതുപോലുള്ള ചുണ്ടുകളേ ഉമ്മവെയ്ക്കാൻ കൊള്ളൂ എന്ന് കണ്ണിറുക്കി ശബ്ദം താഴ്ത്തി മറ്റൊരുത്തൻ.

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-76643395989634964392010-08-29T02:27:00.000-07:002010-08-29T02:27:36.687-07:00

ആദിയും അന്തവുമില്ല്ലാത്ത തീക്കടൽ സി.വി കാണിച്ചുതന്നപ്പോൾ എല്ലായിടത്തും സൂര്യൻ നിറഞ്ഞുകത്തുന്ന മണൽക്കാട് ഓർമ്മ വന്നു. പ്രവാസജീവിതം ഒരു ഭ്രമകല്പനയാണെന്ന് കടൽ... കറുത്തുപോയ നിലാവെന്ന് ആകാശം... നിലവിളിക്കുന്ന കരിഞ്ഞ വസന്തമെന്ന് മരുഭൂമി... പ്രാണവായു കിട്ടാതുള്ള പിടച്ചിലെന്ന് കാറ്റ്... വരണ്ടുപൊള്ളുന്ന നിമിഷങ്ങളോടും തനിച്ചാക്കുന്ന രാത്രികളോടും ജീവിതവും,കവിതയും സൌഹൃദങ്ങളും ഡാൻസ്ബാറുകളിലെ സയാഹ്നങ്ങളും

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-90542444609825492322010-07-03T05:22:00.000-07:002010-07-13T05:51:12.768-07:00

എല്ലാം അങ്ങനെത്തന്നെ... തെരുവിലൂടെ വാഹനങ്ങൾ ഒഴുകുന്നതും, അറവുമാടുകൾ നിശ്ശബ്ദമായി കരയുന്നതും, കൂട്ടിലടച്ച പട്ടിക്കുഞ്ഞ് മുരളുന്നതും, മരങ്ങളും ഇലകളും പെയ്യുന്നതും എല്ലാം അങ്ങനെത്തന്നെ ഒരു മാറ്റവുമില്ല. കുട നഷ്ടപ്പെട്ട ഭൂമി നനഞ്ഞുനനഞ്ഞ് പിന്നെയും നനഞ്ഞ് ഉറഞ്ഞുപോയി. കരിഞ്ഞുപോയ നിലാവ് ആകാശത്തിൽ പറ്റിക്കിടക്കുന്നു. നിന്റെ കാലടിപ്പാടുകൾ കൊണ്ട് പൊള്ളിയ നേരങ്ങൾ അറ്റം കാണാതെ തുഴയുന്നു...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-91270319487486556262010-06-23T09:18:00.000-07:002010-06-23T09:20:29.841-07:00

ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു മദ്യപിച്ച് സ്വന്തം ഉള്ളിലേക്ക് ആണ്ടുപോയ ഒരു ജൂൺ മാസസന്ധ്യ അപകടമാം വിധം ഏകാകിയായി മൌനിയായിരിക്കുന്നു... മഴ റിവേഴ്സ്മോഷനിൽ സന്ധ്യയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് പൊഴിയുന്നു... ആളുകളും വാഹനങ്ങളും പിന്നോട്ട് പതുക്കെ ചലിക്കുന്നു...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-41993587556071546052010-06-02T09:39:00.000-07:002010-06-09T10:45:28.766-07:00

പതിനായിരക്കണക്കായ മനുഷ്യര്‍ എന്റെ സാമീപ്യത്തില്‍ ഉറങ്ങുകയും, സ്നേഹിക്കുകയും ദ്വേഷിക്കുകയും, ഉറക്കം വരാതെ രാത്രികളിലെ അനാഥത്വത്താല്‍ മുറിവേറ്റ്‌ ഉഴലുകയും ചെയ്യുന്നു. നീയോ, നീ മാത്രം വളരെ ദൂരെ ഒരു ബാല്‍ക്കണിയിലിരുന്ന്‌ എന്നിലേക്ക്‌ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ വെണ്‍ നുരച്ചിരി, ഉച്ചനേരങ്ങളിലെ വിയര്‍പ്പണിഞ്ഞ തിരക്ക്‌, സായാഹ്നങ്ങളിലെ സാന്ത്വനഭാവം, സന്ധ്യകളിലെ വിലാസശോകവായ്പ്‌, രാത്രികളിലെ

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-80613956078911290192010-04-26T11:33:00.000-07:002010-04-26T11:48:54.132-07:00

സായാഹ്നസല്‍ക്കാരപ്പുരയിലെമധുരമില്ലാത്ത ചായയെയുംവെറും വാക്കുകളെയും കടന്ന്,സന്ധ്യാവിളക്കുകള്‍ മങ്ങുന്നവഴികളെ പിന്നിട്ട്ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കുകയായിരുന്നു.ആളുകളൊക്കെഎങ്ങോട്ടൊക്കെയോധൃതിപിടിച്ച് ഓടുന്നുണ്ട്.ഖിന്നമായ മനസ്സിനെപൊത്തിപ്പിടിക്കാന്‍ മിനക്കെടാതെവിലാസമില്ലാത്ത കത്തുപോലെഇരുട്ടിലൂടെഒഴുകി...പുതുതായി വാങ്ങിയതാണെന്റെമൊബൈല്‍ഫോണ്‍.എന്നിട്ടുംഎന്നിട്ടുമെന്താണ്കണ്ണൂനിറഞ്ഞൊഴുകുമ്പോള്‍അതിന് റെയ്ഞ്ച്

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-13931881666097174542010-03-22T07:46:00.000-07:002010-03-22T07:48:04.362-07:00

നാട്ടുനടപ്പനുസരിച്ചുള്ളഗൃഹാതുരതയ്ക്ക്എല്ലാ സാധ്യതകളുമുള്ളഒരു വീടായിരുന്നുഎന്റേത്...പൂമുഖം,നടുമുറ്റം,തുളസിത്തറകെടാവിളക്ക്,അഗ്രശാല,ഭസ്മക്കൊട്ട,ഓട്ടുപാത്രങ്ങള്‍...എന്നിട്ടും ആ വീട്ഓര്‍മ്മ വെച്ച നാള്‍ മുതല്‍പുറത്തേക്കുള്ള വഴികള്‍ചൂണ്ടിത്തന്നു...അമ്മയുടെ നനഞ്ഞുകറുത്തതാലിച്ചരടും,വിയര്‍പ്പും പുകയും അമ്മിഞ്ഞപ്പാലുംചേര്‍ന്ന ഗന്ധവുംഎന്നെപോകരുതെന്ന്അണച്ചുപിടിച്ചില്ല.കണ്ണീരിന്റെപെരുവെള്ളത്തിനു മുകളിലാണ്അമ്മ

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-82199539923099279712010-03-08T06:03:00.000-08:002010-03-09T02:47:47.833-08:00

എനിക്ക് പൌരാണികച്ഛായയുള്ള ഒരു റേഡിയോ ഉണ്ട്... അടുക്കളയില്‍ പാത്രങ്ങള്‍ കഴുകുമ്പോളും വാഷിങ്മെഷീന്റെ തുറന്ന വായിലേക്ക് തുണികള്‍ ഉരുട്ടിനല്‍കുമ്പോഴും സിറ്റൌട്ടിനരികിലൂടെ പ്രഭാതങ്ങളും സന്ധ്യകളും വൈകിയ രാത്രിനേരങ്ങളും ദുഖിതമായി ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങുമ്പോഴും തൊട്ടടുത്തിരുന്ന് അത് അജ്ഞാതമായ നിലയങ്ങളെ ആവാഹിച്ചു... ഏകാന്തതയുടെ ആഴക്കയത്തില്‍ മുങ്ങിച്ചാവാതെ

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-51059843758145380472009-11-19T04:41:00.000-08:002009-11-19T04:59:06.804-08:00

തനിക്ക് മുന്നിലിരുന്ന്‍രോഗങ്ങളുടെ കെട്ടഴിക്കുന്നഅവളെ ഡോക്ടര്‍ കട്ടിക്കണ്ണടയ്ക്കുള്ളിലൂടെസൂക്ഷിച്ചുനോക്കി...ലോകത്തിലേക്കും വെച്ച്‌ഏറ്റവും വേദന നിറഞ്ഞഒരു നിലവിളിഅവളില്‍ വിങ്ങിനില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ജീവിതം കൊണ്ട് ആഴത്തില്‍ മുറിവേറ്റവള്‍ക്ക്എന്തു മരുന്നാണു നല്‍കുക?ജീവിതംമുന്നോട്ടുകൊണ്ടൂപോകാന്‍ശക്തി നല്‍കണേഎന്ന ഒരു പ്രാര്‍ത്ഥനപോകുമ്പോള്‍ അവളെ അനുഗമിയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-79200449488543611452009-11-01T08:29:00.000-08:002009-11-01T08:41:27.279-08:00

നിന്നോടൊത്ത് മഴയറിഞ്ഞഒരു പഴയ സന്ധ്യതങ്ങിനില്‍ക്കുന്ന വീട്...അതിനെ പൊതിയുന്നക്രൂരമായ ഏകാന്തത...ജീവിതത്തിന്റെ വഴുക്കന്‍പാതകളിലൂടെ തുടരുന്നആപത്കരമായ യാത്ര...വരാനിരിക്കുന്ന വര്‍ഷങ്ങളുടെ കൊടുംകയ്പ്എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടുംമായുന്നതേയില്ല...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-88975568633934662652009-01-02T19:55:00.000-08:002009-01-02T20:10:32.743-08:00

വര്‍ഷങ്ങള്‍ ക്രൂരമായിഅരികിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോയ ഒരു സുഹൃത്തിനെ ഈയിടെ കണ്ടപ്പോള്‍,പുതുവര്‍ഷം എന്നോടു ചോദിച്ചു:“ക്രൂരമായ കാലത്തെ നീ അതിജീവിച്ചതെങ്ങനെ?”പാമ്പ് പടം പൊഴിക്കുന്നതുപോലെപിന്നിട്ട ജീവിതത്തെ,പിന്നിട്ട ഓര്‍മ്മകളെപൊഴിച്ചുകളയാന്‍ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു...ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളുമില്ലാത്തഒരു വെളുത്തുമുതിര്‍ന്ന കാലംതൊട്ടടുത്തുനിന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുന്നത്കാണാനാവുന്നുണ്ടെനിക്ക്...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-79261592301148458762008-10-04T11:47:00.000-07:002009-11-19T04:18:59.033-08:00

നിന്റെ നോട്ടംഎന്റെ ഉള്ളിലേക്ക്ഒരു മഞ്ഞുസൂചി പോലെതറച്ചുകയറിതണുത്ത,ഭീതിദമായവേദന.ഉള്ളിലെ വെളിവായിപ്പോയശൂന്യത.പ്രതിരോധിക്കാന്‍ ഒന്നുമില്ലാതെനിരായുധയായിഎല്ലാ ആവരണങ്ങളുമഴിഞ്ഞ്അങ്ങനെ…വേദനയുടെ ഒരു കടല്‍ഇരമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു.നിനക്ക് മാത്രം മായ്ച്ചുകളയാനാവുന്നഒരുപാട് വ്യര്‍ത്ഥനിമിഷങ്ങള്‍കനം തൂങ്ങി നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെശൂന്യമായ വലക്കട്ടിലില്‍മഴ പൊഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഓര്‍മ്മകളുടെ ഈ

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-68977641151882821982008-08-06T08:59:00.000-07:002008-12-19T10:38:57.069-08:00

ആകാശത്ത് വിതച്ചവാക്കുകള്‍ഭൂമിയില്‍ ഏകാന്തമായിമുളച്ചു...സെല്‍ഫോണുകള്‍കൂടുകെട്ടിയ കാതുകളില്‍അവ മരിച്ചുവീണു...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-38067436384893326602008-07-25T07:11:00.000-07:002008-08-06T08:55:39.335-07:00

മണ്ണടരുകളുടെമൃദുവായ തണുപ്പിലൂടെ,കുന്നുകളുടെ നിദ്രാലസ്യത്തിലൂടെ,ആര്‍ദ്രമായമഞ്ഞലകള്‍ക്കുള്ളിലൂടെതുഴഞ്ഞ് മുന്നേറുന്നഒരേകാന്തബിന്ദു...കൈയെത്തും ദൂരത്ത്ജീവിതത്തിലെആഹ്ലാദം പോലെഅപ്രാപ്യമായവെള്ളിമേഘങ്ങള്‍...മേഘങ്ങള്‍ക്കും കുന്നുകള്‍ക്കുംഏകാന്തതയ്ക്കുമിടയില്‍നിശ്ചലമായ ജീവിതംതളം കെട്ടിക്കിടക്കുന്നു,ഉന്മാദത്തിന്റെഅഗ്നിപര്‍വ്വതങ്ങളെഉള്ളില്‍ വഹിച്ചുകൊണ്ട്...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-27487239818913602702008-07-23T19:28:00.000-07:002008-08-06T08:56:40.823-07:00

വല്ലപ്പോഴും കണ്ടുമുട്ടുമ്പോള്‍,ഫോണ്‍ വിളിക്കുമ്പോള്‍സ്വന്തം തിരക്കുകളെക്കുറിച്ചുമാത്രംഅവര്‍വാചാലരായി.പലതിനായി പകുത്ത്ഒന്നിനും തികയാതെവഴുതിപ്പോകുന്നസമയത്തിന്റെതടവുകാര്‍...സ്വിച്ച് ഓണ്‍ ചെയ്താല്‍ഓഫാക്കുന്നതുവരെനിര്‍ത്താതെ ഓടുന്നമനുഷ്യര്‍യന്ത്രങ്ങളെ പരിഹസിച്ചു.കണ്ണീരും സ്നേഹവാക്കുകളുംമൃദുവായ നിമിഷങ്ങളുംഉമ്മകളുമെല്ലാംഅവര്‍ഒരൊറ്റ ക്ലിക്കില്‍ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു...!

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-16341807010223954632008-02-17T09:59:00.000-08:002008-02-17T10:30:21.543-08:00

ക്യാമറക്കണ്ണില്‍ ഒതുങ്ങാത്ത നിന്റെ പ്രസാദംഎഡിറ്റിങ് ടേബിളില്‍ നിന്നുംപുറത്തുകടന്ന് എന്റെ അകത്തേയ്ക്ക്തുളുമ്പി...കൂരിരുട്ടു കട്ട പിടിച്ചശൂന്യാകാശത്തിലേക്ക്നിലാവിന്‍ കിണ്ണംതട്ടിമറിച്ചിട്ട പോലെ... വിരസമായദിനങ്ങളുടെ മരുഭൂമിയില്‍അത് നക്ഷത്രങ്ങള്‍വിതച്ചു...വെളിച്ചം വിളയുന്ന ഈ പാ‍ടത്ത്വെളിച്ചത്തിനെന്തുവെളിച്ചം!

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-13273218018311168832008-02-16T06:34:00.002-08:002008-02-16T10:11:26.650-08:00

ഒന്നോര്‍ത്തുനോക്ക്,ജീവിതം എത്ര ലളിതം!എ ടി എം പെറുന്ന,മദ്യമായി സ്വന്തം ഉള്ളിലേക്ക്തിരിച്ചെത്തുന്ന,പണം...സോഷ്യല്‍ സ്റ്റാറ്റസിന്റെചിലവില്‍ഉടമസ്ഥാവകാശം നേടുന്നശരീരത്തില്‍സ്നേഹമുണ്ടോഎന്നന്വേഷിച്ച്സമയം കളയാത്തമനസ്സ്...പ്രണയം ത്ഫൂ...ജീവിക്കാന്‍ എന്തെളുപ്പം...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-72679123085152324002008-02-11T06:09:00.000-08:002008-02-11T06:38:34.453-08:00

ഷോപ്പിങ്ങ് മാളില്‍ഗായകസംഘംഅലറുന്നു...വര്‍ണ്ണക്കുപ്പായമിട്ടമുടിയിഴകളുമായിനടന്നുനീങ്ങുന്നആളുകള്‍...ഷൂവിന്റെയുംതുകല്‍ച്ചെരിപ്പുകളുടെയുംഇടവിട്ട താളങ്ങള്‍...ഇവയ്ക്കിടയില്‍പിഞ്ഞിപ്പോയമനസ്സും പൊത്തിപ്പിടിച്ച്ഞാന്‍ പുറത്തേക്ക്നോക്കി...അങ്ങുദൂരെഒരുപൊട്ടുപോലെഒരു ചെറിയ വീടുംകാസരോഗിയായഅച്ഛനുംകറുത്തുമെല്ലിച്ചഅമ്മയും-എന്നാണ് ഈ വര്‍ണ്ണനാദ-ധനവിസ്മയങ്ങള്‍അവരെ മായ്ച്ചുകളയുന്നത്?തനിനാടന്‍

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-33903374606142439822008-01-30T09:25:00.000-08:002008-02-01T16:44:17.537-08:00

ഓണ്‍ലൈനില്‍ ആഘോഷിക്കപ്പെട്ട്ഗ്ലാസുകളില്‍ നുരഞ്ഞുപതഞ്ഞ്ചുണ്ടുകളില്‍ എരിഞ്ഞുപുകഞ്ഞ്വെള്ളിത്തിരയില്‍ നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞ്ഉടലുകളില്‍ പൂര്‍ണ്ണത തേടിഒടുവില്‍ഭൂമിയില്‍ മടങ്ങിയെത്തുമ്പോള്‍,ദുര്‍ബലമായ കരച്ചിലുമായിപതുങ്ങിയെത്തി,തണുത്ത മൂക്കുരുമ്മുന്നു,ജീവിതം.നിറം കെട്ടുപോയ ചിരികള്‍ക്കിടയിലൂടെകനലണഞ്ഞുപോയ സംഗീതത്തിലൂടെസമാധിയായ വാക്കുകള്‍ക്കിടയിലൂടെഅത് മുഖമുരുമ്മി നടക്കുന്നു,നിത്യമായ തണുപ്പിന്റെദൂതനെന്നപോലെ...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-10893521791263067132008-01-26T07:48:00.000-08:002008-01-26T08:35:19.242-08:00

എത്ര പൂരിപ്പിച്ചിട്ടുംശരിയാവാത്ത ഒരു വിഷമപദപ്രശ്നംബാക്കിയായി ഒരിക്കലും പൂര്‍ത്തീകരിക്കാതെകടലാസുതാളുകള്‍ക്കുള്ളില്‍നിറം മങ്ങി മരിച്ചുപോവുന്നഒരു പദപ്രശ്നം!സ്നേഹം എന്നോഅല്ലെങ്കില്‍ഞാന്‍ എന്നോഅതുമല്ലെങ്കില്‍ മനുഷ്യന്‍ എന്നോഏതുപേരാണ്ആ പദപ്രശ്നത്തിന് കൂടുതല്‍ അനുയോജ്യം?

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-89119182281824044622008-01-22T03:09:00.000-08:002008-01-22T03:22:26.205-08:00

ഭ്രഷ്ടന്മാരുടെയുംഏകാകികളുടെയുംസംഘഗാനം കൊണ്ട്മുഖരിതമാവുന്നരാത്രികള്‍...ശരിതെറ്റുകളുടെവഴുക്കന്‍ നിലങ്ങളില്‍ഉലഞ്ഞുനീങ്ങുന്നജീവിതം...ആരുടെയോ കഥയ്ക്കനുസരിച്ച്ആടിത്തീര്‍ക്കുന്ന,കാണിയും അഭിനേതാവുംഒന്നായനിഴല്‍നാടകങ്ങള്‍...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-20418202412151390082007-12-19T03:06:00.000-08:002007-12-19T03:57:21.212-08:00

ഒരു പൂവിതള്‍ പോലെഒരു നീര്‍ത്തുള്ളി പോലെഭൂമിയുടെ ഒരു ഏകാന്തഖണ്ഡത്തില്‍ഞാന്‍ നിശ്ശബ്ദമായി ഇറുന്നുവീണു...എതിര്‍ക്കാന്‍ ഒരു ശത്രുവില്ലാതെ,കീഴടക്കാന്‍ ദൂരങ്ങളില്ലാതെ,ചിന്തകളില്‍ നിറയാന്‍ ഒന്നുമില്ലാതെ,ഒരു മേഘക്കീറുപോലെഭാരമില്ലാ‍തെ അലഞ്ഞുനടന്നു...ഇതുവരെ അണിഞ്ഞ പലനിറക്കുപ്പായങ്ങള്‍ ,ഉച്ചരിച്ച അര്‍ത്ഥമില്ലാത്ത വാക്കുകള്‍,ഒക്കെ എന്നില്‍നിന്നും വേര്‍പെട്ട്ദൂരേയ്ക്ക് അകന്നകന്നുപോകുന്നു...അഴുക്കുകള്‍

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-7210904635804830862007-11-30T20:18:00.000-08:002007-11-30T23:33:54.375-08:00

മറവിയുടെ നദിക്കരയില്‍ഞാന്‍ കാത്തുകിടക്കുന്നുഭൂതകാലത്തിന്റെ മുറിപ്പാടുകള്‍കഴുകിക്കളയാന്‍...പക്ഷേഓര്‍മമകളുടെ തടവറ ഭേദിച്ച്എനിക്ക് പുറത്തിറങ്ങാനാവുന്നില്ലദുഖങ്ങള്‍ പാര്‍ക്കുന്നഈ മുറിയില്‍ ആരാണ്എന്നെ കൊണ്ടെത്തിച്ചത്?വിലാപങ്ങള്‍ നിക്ഷേപിക്കുന്നഈ കോട്ട ആരുണ്ടാക്കിയതാണ്?നിഴലുകള്‍ഈ ഏകാന്തഗേഹം വിട്ട്മൌനമായി തിരിച്ചുപോവുന്നത്എന്നാണ്?

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-14635638664126595772007-11-28T07:08:00.000-08:002007-11-28T08:00:42.853-08:00

മനസ്സിലേക്ക്ഒഴുകിനിറയുന്ന സന്ധ്യ...ശോണമേഘങ്ങള്‍മേയുന്ന കുന്നിന്‍ ചരുവ്..സൌമ്യമായപുല്ലുകളുടെസമൃദ്ധിമനസ്സിന്റെ ശൂന്യതയ്ക്കുംപ്രകൃതിയുടെനിറവിനുംഇടയില്‍പാവം ജീവിതംമെല്ലെ ഒഴുകുന്നു...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-64920752699050537302007-10-25T08:11:00.000-07:002007-10-25T08:41:05.308-07:00

സമയവും സ്നേഹവുംഇരട്ടകളാണ്,തുമ്പികളെപ്പോലെ പിടി തരാതെ പറന്നുപറന്ന്...വിരല്‍ത്തുമ്പുകള്‍ക്കിടയിലൂടെവഴുതി വഴുതി...ചിലര്‍സ്നേഹം തേടി അലഞ്ഞ് മരിക്കുന്നു...അപ്പോഴുംഅന്ധനായ സ്നേഹത്തിന്റെദൈവംയാചകരെ പിന്നിട്ട്ചക്രവര്‍ത്തിമാരിലേക്ക്വീണ്ടും എത്തുന്നു...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-26602124525267732312007-10-08T09:37:00.000-07:002007-10-08T10:00:05.888-07:00

വിജനമായിപ്പോയഒരു ഭൂഗോളം...സ്വയം എത്രമാത്രംഒറ്റയ്ക്കാണെന്നതിരിച്ചറിവ്...നിഴലുവീഴുന്നസാന്ധ്യവീഥികളുടെഅശാന്തി...ഇതൊക്കെയാണ്ഓരോ സ്നേഹവുംബാക്കിവെയ്ക്കുന്നത്...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-70332682192777841252007-09-16T19:33:00.000-07:002007-09-17T10:24:46.350-07:00

ഒരു വാക്കിനപ്പുറംഒരു സ്പര്‍ശത്തിനപ്പുറംഒരു കടല്‍ ...എന്നിട്ടും പണ്ടെന്നോ വറ്റിപ്പോയ ഒരു നദിയുടെ വേരുകളിലൂടെഎന്തിനോ തുടരുന്നഅന്വേഷണം...പണ്ടത്തെ ജലസമൃദ്ധിയുടെഅടയാളങ്ങള്‍...തീരത്തെ കാടിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍...ഓടിക്കളിച്ച കുഞ്ഞുമീനുകളുടെനിശ്വാസങ്ങള്‍...കഴിഞ്ഞുപോയ ഉത്സവങ്ങളുടെഗന്ധങ്ങള്‍...ഉണങ്ങിദ്രവിച്ചുപോയകടലാസുതോണികള്‍...ഇവയ്ക്കിടയില്‍ഒരു പ്രാചീനസഞ്ചാരികണ്ണീര്‍ ചൊരിയുന്നു,നദിയെ

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-3955877907081840362007-09-05T08:03:00.000-07:002007-09-05T08:42:37.704-07:00

തിമിര്‍ത്തുപെയ്യുന്ന മഴച്ചോട്ടില്‍കൂടെപ്പെയ്യുന്ന മരത്തിനരികെഅലസമായൊരുച്ചയ്ക്ക്അക്ഷരങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം തലചായ്ക്കവേ,ആരുടെയോ വിരല്‍ത്തുമ്പുകള്‍മെല്ലെ വന്നുതൊട്ടുവോ?തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള്‍കാറ്റും തണുപ്പും ഏകാന്തതയും മാത്രം...ഏതാണ് സത്യം?ഇടയ്ക്കിടെ ഒരു കൌമാരപ്രണയമായ്പരുങ്ങുന്ന നിമിഷങ്ങളോ?അണിയാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതമായപലവിധക്കുപ്പായങ്ങളോ?കുപ്പായങ്ങള്‍ക്കൊന്നും വഴങ്ങാത്ത,എപ്പോഴും പാകക്കേടായവശേഷിക്കുന്നപാവം മനസ്സോ?

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-53372827872772637982007-07-31T02:46:00.000-07:002007-07-31T05:13:18.130-07:00

ഒരേപോലെഭയപ്പെടുത്തുകയുംആകര്‍ഷിക്കുകയുംചെയ്യുന്നു, നീ...രഹസ്യങ്ങള്‍ ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ച്കണ്ണിറുക്കിച്ചിരിക്കുന്നകടലിനെപ്പോലെ.അനന്തവിശാലതയാര്‍ന്ന്,അടുക്കും തോറുംഅകന്നുപോവുന്നആകാശം പോലെ.നിന്റെ നിശ്ശബ്ദതയിലേക്ക്ഭയാനകതയിലേക്ക്സൌന്ദര്യത്തിലേക്ക്ഞാന്‍ നിസ്സഹായയായിവന്നെത്തുന്നു...ആര്‍ക്കറിയാംഏകാന്തത ഭക്ഷിച്ചുവളരുന്നഒരു ചെടിയെപ്പറ്റിനാളെ പക്ഷികള്‍പാടുകയില്ലെന്ന്...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-46651586147138642552007-07-17T09:21:00.000-07:002007-07-17T11:57:34.699-07:00

നിമിഷങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം കൊഴിഞ്ഞുവീഴുന്നൂ,ആഹ്ലാദത്തിന്റെഇതളുകള്‍...സ്നേഹത്താല്‍മുറിവേറ്റ സമയംഇരുട്ടും മഴയുമൊഴുകുന്നഇടവഴികളിലൂടെപതുക്കെ നീങ്ങുന്നു...നടനും കാണിയുമായിസ്വയം പകര്‍ന്നാടുന്നവേഷത്തിന്കാഴ്ചക്കാരുടെനിലയ്ക്കാത്ത പൊട്ടിച്ചിരി...നിഴലുകളാടുന്നഅരങ്ങുകളിലെരഹസ്യങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍തോല്‍വി ഉറപ്പാക്കിയകളി തുടരുന്നു,വെറുതെ...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-58980298591350984082007-07-10T08:37:00.000-07:002007-11-30T20:48:36.405-08:00

പ്രേമത്തിന്റെവയല്‍ക്കരയില്‍നിന്റെ പേര്കിളിര്‍ത്തില്ല,എത്ര നട്ടുനനച്ചിട്ടും...നിന്റെ ചുണ്ടില്‍എന്റെ സ്നേഹമുദ്രപതിഞ്ഞില്ല,എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും...നിന്റെ വന്ധ്യതമാറീല്ല ,പ്രണയസന്ദേശങ്ങള്‍എമ്പാടുംപെയ്തിട്ടും...ഒടുവിലാണറിഞ്ഞത്,നീ,എഴുതാതെ പോയഏതോസ്ത്രീപീഡനകഥയിലെ,നായകനാണെന്ന്...നിന്റെ അഭിമുഖംഞാന്‍ ഇന്നലെടി വി യില്‍ കണ്ടു...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-10270131036042598202007-07-10T06:25:00.000-07:002007-07-10T06:37:39.336-07:00

മഴ വീണ് കുളിര്‍ന്നുവിറയ്ക്കുന്നചെടികള്‍ക്കിടയിലൂടെഒരു കുഞ്ഞുതുമ്പിപറന്നുനടക്കുന്നു,നനുത്ത പൂക്കള്‍ക്കിടയിലൂടെവഴുതുന്ന സ്നേഹം തിരഞ്ഞ്വിതുമ്പിക്കൊണ്ടങ്ങനെ...ആരുടെയോ പേരുള്ള ഒരു കടലാസുതോണി,നനഞ്ഞ് കുതിര്‍ന്ന്അക്ഷരങ്ങള്‍ കലങ്ങി,ചെടിയുടെ വേരില്‍അഭയം തേടുന്നു...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-17973801884144651612007-06-27T18:11:00.000-07:002007-06-27T18:28:49.802-07:00

സംസാരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍വാക്കുകളൊന്നും കാണാനില്ല...വാക്കുകളുടെ തണലില്ലാതെനിരാലംബമായിപ്പോയി,ശൂന്യത.

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-85189631897421744372007-06-16T05:37:00.000-07:002007-06-16T05:53:08.528-07:00

കൂടണയുന്നൂ നിന്റെസാന്ദ്രമൌനത്തിലെന്റെഓര്‍മ്മപ്പക്ഷികള്‍ചിറകൊതുക്കി,മന്ദം മന്ദം.നിലാവിന്‍‌ വിരല്‍ത്തുമ്പു-പോലെ ശീതളം,നിന്റെസൌമ്യസാന്നിധ്യം,ശോകതപ്തമാണെന്നാകിലുംസായന്തനത്തിന്റെനീലചുംബനം ഭൂമി-യേറ്റുവാങ്ങവേയെങ്ങുംകാളിമ പടരുന്നൂ...ദുഖതപ്തമീ സന്ധ്യ,താന്തമാം നിഴലുകള്‍ഇല കൊഴിഞ്ഞ തമോവ്ര്‌ക്ഷം,ക്രൂരമാം നിശ്ശബ്ദത.വാക്കുകള്‍, കണ്ണീര്‍ പുരണ്ടുംകരഞ്ഞും ചിരിച്ചും ക്രോധിച്ചുംചുറ്റും അശാന്തസാഗരം പോല്‍വാക്കുകള്‍

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-4923182142558466962007-03-26T09:36:00.000-07:002007-03-26T09:40:58.131-07:00

ഒരു ചെറിയ ചിത്രം വരക്കുകയായിരുന്നു.നിറങ്ങള്‍, നേര്‍ത്ത നിറങ്ങള്‍,ഇളം മണമുള്ള നിറങ്ങള്‍ഒന്നൊന്നായെടുത്ത്ചാലിച്ചുചേര്‍ക്കുന്നതിന്‍റെആഹ്ലാദത്തിലലിഞ്ഞ്, അങ്ങനെ... ദിവസവും ആടുന്ന വിഭിന്നങ്ങളായ വേഷങ്ങള്‍...ഇടയില്‍, ഒരു രഹസ്യലോകത്തേക്ക്ഓടിയെത്തുന്ന കൌതുകത്തോടെആ ചിത്രത്തിലേക്ക് മടക്കം... നിത്യവും കെട്ടിയാടുന്നവേഷങ്ങളാണോ,ജീവിതം,അതോ, അവക്കിടയിലെഇടവേളകളോ...? ഒരുനാള്‍, ബ്രഷ്, വര്‍ണങ്ങളുടെ

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-42042349671074249772007-03-16T20:51:00.000-07:002007-03-16T22:01:24.585-07:00

അപൂര്‍ണ്ണമായ ബാല്യത്തിന്റെ തുടര്‍ച്ച തേടല്‍...കളിക്കാ‍ന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കുംകളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍ പൊയ്പ്പോയകുട്ടിയുടെ അങ്കലാപ്പ്...വല്ലാതെ മുതിര്‍ന്നുപോയമനുഷ്യര്‍ക്ക് ഒരിക്കലും മനസ്സിലാവാത്തലളിതവും, അവ്യക്തവുമായ വാക്കുകളുടെ വ്യര്‍ത്ഥത...ഇതാണ് എനിക്കും ലോകത്തിനും ഇടയിലുള്ളത്...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-7615039918876515612007-03-12T21:56:00.000-07:002007-03-12T22:34:56.633-07:00

അറിയാതെ വിഴുങ്ങിപ്പോയി ,ഒരു കനല്‍ക്കട്ട...കാലത്തിന്റെ ശൈത്യംഅതിനെ കെടുത്തട്ടെ.സ്നേഹത്തിന്റെയും ദുഖത്തിന്റെയുംദൈവം,മൌനിയായിഎന്റെ ജാലകത്തില്‍ വന്നിരിക്കുന്നു.ചിറകിനുള്ളില്‍ വാക്കുകളെ ഒളിപ്പിച്ചഒരു പുല്‍ച്ചാ‍ടിഭൂമിയുടെ രഹസ്യങ്ങളിലേക്ക് ഊളിയിടുന്നു, പതുക്കെ...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-39907224808803380232007-03-02T07:08:00.000-08:002007-03-02T09:10:21.337-08:00

മുടങ്ങാതെതിങ്കളാഴ്ച വ്രതം നോല്ക്കുന്നഒരു ലോലമനസ്കഒരുനാള്‍ചാറ്റ്റൂമില്‍ വെച്ച്‌ഒരു ലോലമനസ്കനെ കണ്ടുമുട്ടി.ഗൂഗിളിന്റെ നടവഴികളിലൂടെഅവര്‍ മുട്ടിയുരുമ്മി നടന്നു."ചാറ്റ്ബോക്സിനു മുന്നിലെതീരാത്ത കാത്തിരിപ്പാകുന്നുജീവിതം "- പ്രണയം അവളെ കവിയാക്കി."പ്രിയേ, ഒഴിഞ്ഞ ചാറ്റ്ബോക്സ് നിന്നെ തനിച്ചാക്കുന്നുവോ" - അവനും കുറച്ചില്ല.സ്നേഹപരിഭവങ്ങള്‍ ചാറ്റിച്ചാറ്റിദിവസങ്ങളുടെ നീളം വല്ലാതെ കുറഞ്ഞു.ഒരുനാള്‍യാത്ര പോലും

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-57070870768429847942007-02-24T08:13:00.000-08:002007-02-24T08:45:30.680-08:00

നിന്റെ പട്ടണത്തിലൂടെ,നിന്റെ വീടിനു മുന്നിലൂടെ,പരസ്യചിത്രം പോലുള്ളനിന്റെ ജീവിതത്തിനരികിലൂടെഞാന്‍ ഇന്നലെകടന്നുപോയി...വാക്കുകളുടെവിരല്‍ത്തുമ്പാല്‍ഞാന്‍ നിന്നെതൊടാന്‍ ശ്രമിച്ചു...പിന്നെ, തൂവെള്ളത്താളില്‍എന്റെ നിഴലിന്റെകരി പടരാതിരിക്കാന്‍ഏറെ ശ്രദ്ധിച്ച്‌ തിരിച്ചുപോന്നു...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-39393257832092013482007-02-23T09:25:00.000-08:002007-12-05T07:44:48.193-08:00

[എല്‍വിസ് പ്രെസ് ലിയുടെ പ്രസിദ്ധമായ 'Are You Lonesome Tonight?'എന്ന ഗാനത്തിന്റെ ഒരു ഏകദേശവിവര്‍ത്തനം]ഈ രാത്രിഎന്റെ അസാന്നിധ്യംനിന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നുവോ?ഞാന്‍ നിന്നെ ആദ്യമായിഉമ്മ വെച്ച,ഓമനേ എന്നു വിളിച്ചആ ശരത്കാലദിനത്തിലേക്ക്‌നിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ചേക്കേറുന്നുവോ?നിന്റെ മുറിയില്‍ കസേരകള്‍ശൂന്യമായിരിക്കുന്നുവോ?നീ നിന്റെ വാതില്‍പ്പടിയില്‍ എന്നെ സങ്കല്‍പിക്കുന്നുവോ?നിന്റെ ഹൃദയം വേദന

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-38610940349719772272007-02-21T08:21:00.000-08:002007-02-21T08:54:46.881-08:00

ഒരിടത്തും തങ്ങാതെജന്മപരമ്പരകളിലൂടെഅലഞ്ഞു നടന്നഒരു നാടോടിയുടെഅശരണമായആത്മാവാണ്‌എന്നില്‍ കുടികൊള്ളുന്നത്‌.ഞാന്‍ ഇടത്താവളമാക്കിയഇടിഞ്ഞുപൊളിഞ്ഞ വീടുകള്‍,കൂടെ ചുമന്ന ദുരിതങ്ങളുടെ ഭാണ്ഡക്കെട്ടുകള്‍, പല ഭൂഖണ്ഡങ്ങളുടെമണം പേറുന്ന വസ്ത്രങ്ങള്‍,ചുളുങ്ങിയ ചില പാത്രങ്ങള്‍,മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചുള്ളഅനന്തമായ രഹസ്യങ്ങള്‍,‍എത്ര നടന്നാലും തീരാദൂരമായി ബാക്കികിടക്കുന്ന ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം,ഒക്കെ എന്നിലുണ്ട്...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-84658177207408449122007-02-17T08:03:00.000-08:002007-02-17T10:30:38.854-08:00

ഒരു നാള്‍ദുഖിതനായ ഒരു വൃദ്ധന്‍ലുബ്ധിച്ചുണ്‌ടാക്കിയ പണം കൊണ്ട്‌യുവതിയായ ഒരു വേശ്യയുടെ ഏതാനും മണിക്കൂറുകള്‍വിലയ്ക്കു വാങ്ങി...അപരിചിതരുടെവിരല്‍പ്പാടുകള്‍പതിഞ്ഞുകിടക്കുന്നഅവളുടെ ശരീരംഅയാളുടെ കണ്ണീര്‍ വീണ്നനഞ്ഞുകുതിര്‍ന്നു...ഒരിക്കലും കൈമാറാതെ പോയ ഉമ്മകളുംപറയാതെ പോയ സ്നേഹവാക്കുകളുംമൃദുവാകാതെ പോയ നിമിഷങ്ങളുംഉള്ളിലൊതുക്കിയ സങ്കടങ്ങളുംനെഞ്ചു പിളര്‍ക്കുന്ന അപമാനങ്ങളുംഒന്നിച്ച്‌ പ്രവഹിക്കുകയാണ്‌...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-73901031623676882592007-02-15T06:25:00.000-08:002007-02-15T08:28:10.966-08:00

ഭൂമിയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക്‌വേരുകള്‍ പരതിനീളുന്നു...ദേശാന്തരങ്ങളിലേക്ക്‌കാറ്റിന്റെ തീരായാത്രകള്‍...കൂട്ടിന്‌ ഒരീണവുംവാക്കിന്റെ തണലും തേടിഇലകളില്ലാത്ത മരച്ചോട്ടില്‍നിഴലുകള്‍ വിങ്ങിക്കരയുന്നു...മുഖങ്ങള്‍, പിന്നെയുംമുഖങ്ങള്‍, പൊടി നിറഞ്ഞ തെരുവുകള്‍ചിരി മറന്ന കണ്ണുകള്‍ഒരിക്കലും തുറക്കാത്ത ജാലകങ്ങള്‍എല്ലാത്തിനെയും പിന്നിട്ട്‌വിളറിയ നിഴലുകള്‍പിന്നെയും നീളുന്നു...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-74511665127640944652007-02-12T19:22:00.000-08:002007-02-12T19:38:28.209-08:00

നിറനിലാവില്‍ഒറ്റയ്ക്ക്ഒരു പാവം കടല്‍...ഈ ഭൂമിയിലെ അനാഥമായിപ്പോയ സ്നേഹമെല്ലാംഘനീഭവിച്ച്‌ മഴയായിപ്പെയ്തു നിറഞ്ഞകടല്‍...ഏകാകികളും ദുഖിതരുംപ്രണയികളുംഇവിടെ അഭയം തേടുന്നു.അലയടിക്കുന്ന തീരത്തെത്തിഭയന്ന്‌ തിരിച്ചുപോവുന്നവരുമുണ്ട്.[നാം ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ഭയക്കുന്നതും സ്നേഹത്തെയാണല്ലൊ]തന്റെയുള്ളിലെ വിഷാദോന്മാദങ്ങളുടെഅഗ്നിപര്‍വതങ്ങളെ മറന്ന്‌ഒരു നിമിഷം-നിലാവ് നിറഞ്ഞുതുളുമ്പിവല്ലാതെ നേര്‍ത്തുപോയി അതിന്റെ ഹൃദയം

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-25465556356041429782007-02-11T04:50:00.000-08:002007-02-11T04:52:48.829-08:00

ഒറ്റയ്ക്കുള്ള നടത്തം,നിനച്ചിരിയ്ക്കാത്ത നേരത്തുള്ള കണ്ണു നിറയല്‍,ഒരുപാടു വൈകിയുള്ള ഉറക്കം,കാരണമില്ലാതെയുള്ളദേഷ്യം,എന്നു മുതലാണ്‌നീ ഇങ്ങനെയൊക്കെആയിത്തീര്‍ന്നത്‌?കണ്ണാടിയില്‍ കാണുന്നഅപരിചിതഎന്താണ്‌ പറയാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുന്നത്‌?എല്ലാവരുംസുഖദമായഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതുമ്പോള്‍നിന്നെത്തേടി വരുന്ന ആ നിലവിളിആരുടേതാണ്‌?അസാധാരണമായ ഏതു തണുപ്പിന്റെമണമാണ്‌ മുറിയില്‍ പരക്കുന്നത്‌?അശാന്തമായ എതു വാക്കുകളാണ്‌നിന്റെ

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-73433793089035637342007-02-11T02:15:00.000-08:002007-02-11T02:15:01.250-08:00

നിരന്തരമായി വഴുതുന്നുസന്തോഷത്തിന്റെ സൂചികകള്‍...ഒരു മുഖത്തില്‍ നിന്നു മറ്റൊരു മുഖത്തിലേയ്ക്ക്‌,ഒരു സമയത്തില്‍ നിന്നു മറ്റൊരു സമയത്തിലേക്ക്‌,ഒരു വസ്തുവില്‍്‌ നിന്ന്‌ മറ്റൊന്നിലേക്ക്‌നിലയ്ക്കാത്ത വഴുതല്‍!വാക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍സമയമാത്രകള്‍ക്കിടയില്‍ഭാവപ്പകര്‍ച്ചകള്‍ക്കിടയില്‍മുഖങ്ങള്‍ക്കും ഉടലുകള്‍ക്കും ഇടയില്‍നാം സന്തോഷത്തെ തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു...സ്നേഹത്തെ പരിഹസിക്കുന്നവര്‍,ജീവിതത്തെ

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-41929167162919250692007-02-09T05:57:00.000-08:002007-02-09T05:22:33.992-08:00

ഏകാന്തതഒരു മരമാണ്‌,മരുഭൂമിയില്‍ വേരുകള്‍ പടര്‍ത്തികത്തുന്ന ശൂന്യാകാശത്തിലേയ്ക്കുവളരുന്ന ഇലകളില്ലാത്ത ഒരു മരം...തീയാളുന്ന തലയുംകനല്‍ക്കണ്ണുകളുമായിഅത്‌എന്റെയുള്ളില്‍അനുദിനം വളരുന്നു...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-63483559763163198682007-02-09T05:21:00.000-08:002007-02-09T05:21:33.366-08:00

ഈ ഭൂമിയില്‍ ഒരുപാട്‌അയയ്ക്കാത്ത കത്തുകള്‍എഴുതാത്ത വരികള്‍പറയാത്ത വാക്കുകള്‍ജീവിക്കുന്നു...കാട്ടില്‍ ആരും കാണാതെ വിടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന പൂക്കള്‍ പോലെ...എന്നാലുംഅവ നിലനില്‍ക്കുന്നുന്ട്വെറുതെ...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-4511863397527418552007-02-09T04:55:00.000-08:002007-02-09T06:07:02.806-08:00

രാവറുതിയില്‍, എന്റെ ജാലകത്തില്‍ഭ്രാന്തമൊരു തെന്നല്‍ വിരുന്നുവന്നു...കുഞ്ഞുപൂക്കളെ ഉലച്ച്‌ഒരു പാട്ടിനീണത്തിലേറിഈറന്‍നിലാവു പുതച്ചുവന്നു...താരകളെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കാട്ടികുഞ്ഞുവിളക്ക്തിരി താഴ്ത്തിനിന്നു...ശ്രുതി താഴ്ന്നൊരു വേണുഗാനംഎവിടെ നിന്നോമെല്ലെഒഴുകിവന്നു...പാതിരാമലര്‍ പോലെഞാനുമാ തെന്നലിന്‍ഭ്രാന്തസ്നേഹതിന്റെനോവറിഞ്ഞു...പിന്നെ, ഒരു മ്രുദുവാക്കിന്റെതണലിന്‍ ചോട്ടില്‍എന്നുമെന്നും തല

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-85679818043073593542007-02-04T04:15:00.000-08:002007-02-04T05:13:58.023-08:00

ഏതോ സ്നേഹവിശ്വാസങ്ങളുടെ ഞാത്തില്‍തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നമ്മുടെ പാവം മനുഷ്യജന്മങ്ങള്‍...ജീവിക്കാനുള്ള കാരണങ്ങള്‍ആഹ്ളാദത്തിന്റെ കുഞ്ഞുപട്ടങ്ങള്‍നിറം മങ്ങാത്ത ചില നിമിഷത്തുണ്ടുകള്‍ഒക്കെ നാം ഇതില്‍ കൊരുത്തിടുന്നു...വേഷങ്ങളുടെ ഇടവേളകളില്‍ഏറ്റവും അഗാധമായി ഒറ്റയ്ക്കാവുമ്പോള്‍നാം ഈ പഴയ ആല്‍ബത്തിലെവര്‍ണചിത്രങ്ങളിലേയ്ക്കു മടങ്ങുന്നു...പലതും കാലത്തിന്റെ രാസവിദ്യയാല്‍നിറം മങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും,പലതും

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-37328083129328057692007-01-31T01:07:00.000-08:002007-02-04T05:18:49.548-08:00

കടല്‍ത്തീരത്ത്‌ ഇളംനനവുള്ള മണലില്‍ആരുടെയോ കാലടിപ്പാടുകള്‍...തിര കവര്‍ന്നെടുത്ത പേരുകള്‍കാലം മായ്ച്ചുകളഞ്ഞ ഓര്‍മ്മകള്‍അനാഥമായിപ്പോയ സ്നേഹബിന്ദുക്കള്‍ചിതറിപ്പൊയ കുപ്പിവളപ്പൊട്ടുകള്‍...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-30785695808973042242007-01-30T09:49:00.000-08:002007-02-04T03:47:29.706-08:00

ഭൂമിയുടെ മുലക്കണ്ണിലൂടെവിറയാര്‍ന്നുനീങ്ങുന്നവിരല്‍ത്തുമ്പുപോലെബസ്സ്‌...ഉറക്കത്തിന്റെവഴുക്കന്‍ നിലങ്ങളില്‍ഉഴലുന്ന മനുഷ്യര്‍...ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ നിന്നുംമൃതിയിലേക്കു നീളുന്ന തണുപ്പ്...ബസ്സിനുള്ളില്‍കുളിര്‍ന്നുവിറയ്ക്കുന്ന വിമൂകമാം രാത്രിയുംഞാനും...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-48021471717257891482007-01-30T09:22:00.000-08:002007-01-30T09:40:32.041-08:00

ഞാന്‍മേഘത്തുണ്‌ടുകളില്‍ത്തട്ടിഅലിഞ്ഞുപോകുന്നൊരുഏകാന്തനാദബിന്ദു...രാത്രികളില്‍ തെരുവിലൂടെ അലയുന്നഅനാഥമായൊരു നിലവിളി...നീലനീലമായസമുദ്രത്തിന്റെ ഉള്ളിലേയ്ക്ക്‌ആണ്ടുപോകുന്നൊരുവെള്ളാരങ്കല്ല്‌...ഇളംകാറ്റുപോല്‍ മന്ദംപ്രചണ്ഡചണ്ഡമാരുതന്‍ പോല്‍നാശോന്മുഖംഭൂമിയെപ്പോല്‍ സര്‍വംസഹ...കൊടുങ്കാറ്റിലുറച്ച്‌ഇളംകാറ്റില്‍പിഴുതെറിയപ്പെടുന്നവള്‍...

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-91043129909038904392007-01-29T07:04:00.000-08:002007-01-30T18:55:44.296-08:00

ഒരിയ്ക്കലെങ്കിലും രാത്രിയില്‍തനിച്ചു്‌,പൂര്‍ണ്ണമായും തനിച്ചു്‌,നടന്നിട്ടുണ്ടോ നീ?വലിപ്പമേറി വരുന്ന ഭൂഗോളത്തിന്ടെഇങ്ങേത്തലയ്ക്കു്‌,ആകാശവും ഭൂമിയുംകൂട്ടിമുട്ടുന്ന അപാരതയ്ക്കു കീഴെ,തനിച്ചിരുന്നു വിറയ്ക്കുന്നഒറ്റത്താരകയുടെ കണ്‍കോണില്‍,ഓര്‍മ്മകളുടെ ഇല കൊഴിയുന്ന ക്രൂരമായ ശിശിരത്തില്‍,നിരന്തരം പിന്തുടരുന്നവീണ്‍വാക്കുകളുടെ മരുപ്പറമ്പില്‍,ഒറ്റയ്ക്കകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ നീ?കണ്ണെത്താദൂരത്തോളം പരന്നു കിടക്കുന്ന

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-87178210506170785462007-01-29T04:32:00.000-08:002007-01-29T05:04:25.870-08:00

പൂര്‍ണാദാസ്‌ ബാവുല്‍,അറിയാദേശത്തൂടെഗോതമ്പുവയലുകള്‍ക്കിടയിലൂടെഒഴുകിയൊഴുകിപ്പോകുന്നഒരു ആനന്ദക്കരച്ചിലാണു നീ...പരിപൂര്‍ണനായ ബാവുല്‍നീയെന്റെ ആനന്ദമാണ്‌ പാടുന്നത്‌.ഉറഞുപോയ കണ്ണീരു്‌ നിന്റെ നാദത്തില്‍ ഉയിര്‍ക്കൊള്ളുന്നു.ഗോതമ്പുവയലുകള്‍ക്കു മുകളിലൂടെ ഒരു ചുഴലിക്കാറ്റ്‌ വിങ്ങിക്കരയുന്നു.പൂര്‍ണാദാസ്‌,എന്നിലെ അജ്ഞാതമായ മോഹങ്ങളെനിത്യയാത്രികയെഒക്കെ നിന്നിലൂടെ അറിഞ്ഞു്‌ഞാന്‍ ശൂന്യയാകുന്നു...ബാവുല്‍,

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-31503187216738774912007-01-12T06:46:00.000-08:002007-01-12T06:48:45.603-08:00

പറയുവതെങ്ങനെ നിന്‍ കഥനീലമാം സ്നേഹസാഗരസമാരംഭം?ചേലത്തുമ്പാല്‍ മിഴി തുടച്ചുംകുറിക്കൂട്ടാല്‍ സ്നേഹമൊളിച്ചുംപോവുകയാണവര്‍നിന്‍പ്രിയസഖിമാര്‍പ്രായവും വേഷവും പലതാകിലുംരൂപവും ഭാവവും മാറുമെന്നാകിലുംഉള്ളിലൊരേ സ്നേഹമേറ്റി നടന്നവര്‍നിനക്കന്ത്യ യാത്രാമൊഴി ഏകിടാനെത്തുവോര്‍...അവരുടെ ചിരികള്‍ പാഥേയമാക്കികത്തും നീലനിലാവിന്റെ സൌമ്യചുംബനംനല്കിപതിനാറായിരത്തെട്ടുപേരെയും ഒന്നിച്ചുജ്വലിപ്പിച്ച്‌ നീ പൊയതെവിടേയ്ക്ക്..ഈ

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-75199346081667067582007-01-11T10:58:00.000-08:002007-01-11T11:00:16.449-08:00

എത്ര അടിച്ചുവാരിയിട്ടും എത്ര തുടച്ചുമിനുക്കിയിട്ടുംവ്രുത്തിയാവാത്ത ഒരു വീട്...അവിടെയിരുന്നു അവള്‍ഒരുനാള്‍കൊന്നപ്പൂക്കളെദുസ്വപ്നം കണ്ടു....അടുപ്പത്തിരുന്ന പരിപ്പ്‌കരിഞ്ഞു...ഒരു ഗൌളിവാല്‍അറ്റുവീണു പിടഞ്ഞു..കരിഞ്ഞ പരിപ്പുംഅറ്റുവീണ ഗൌളിവാലുംചവറ്റുകുട്ടയിലേക്കു നീങ്ങി..അവ മാറാലകള്‍ക്കുംവീണ്‍ വാക്കുകള്‍ക്കുമൊപ്പംഅവിടെ സസുഖം വാണു..അവള്‍ കരിഞ്ഞ പാത്രം തേച്ചുകഴുകാന്‍ തുടങ്ങി,നിലം

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-183583797632240067.post-41660114551419244662007-01-09T04:13:00.001-08:002007-06-27T18:09:14.406-07:00

കുളി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഏതു വേഷം കെട്ടണമെന്നുഒരു ഞൊടി കുഴങ്ങിപ്പോയ് ഞാന്‍...പാല്‍ മണം മാറാതത കുഞ്ഞുമോള്‍ക്കൊരു അമ്മസ്നേഹവേഷംസൂക്ഷ്മതയാര്‍ന്ന ഭര്‍ത്താവിന്‍റ്റെ കണ്ണിനുകുറ തീര്‍ന്നൊരു [നല്ല!]പാതിവേഷംഭസ്മക്കുറി പോലുള്ള അമ്മയ്ക്കായൊരുതുന്നിക്കൂട്ടിയ കുട്ടിവേഷംചുളിച്ച കണ്ണുള്ള നാട്ടുകാര്‍ക്കായ്ഒരു ചുളിയാത്ത വീട്ടമ്മവേഷംസ്നേഹിതര്‍ക്കു മുന്പില്‍ അണിയാന്‍എണ്ണമില്ലാത്തത്ര പലനിറക്കുപ്പായങ്ങള്‍ ഇവയ്ക്കിടയില്‍

സുനീത.ടി.വി.http://www.blogger.com/profile/16757639096086074796noreply@blogger.com3