നിന്നോടൊത്ത് മഴയറിഞ്ഞ
ഒരു പഴയ സന്ധ്യ
തങ്ങിനില്ക്കുന്ന വീട്...
അതിനെ പൊതിയുന്ന
ക്രൂരമായ ഏകാന്തത...
ജീവിതത്തിന്റെ വഴുക്കന്
പാതകളിലൂടെ തുടരുന്ന
ആപത്കരമായ യാത്ര...
വരാനിരിക്കുന്ന
വര്ഷങ്ങളുടെ കൊടുംകയ്പ്
എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും
മായുന്നതേയില്ല...
Sunday 1 November 2009
Friday 2 January 2009
അരികിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോയ വര്ഷങ്ങള്...
വര്ഷങ്ങള് ക്രൂരമായി
അരികിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോയ
ഒരു സുഹൃത്തിനെ
ഈയിടെ കണ്ടപ്പോള്,
പുതുവര്ഷം എന്നോടു ചോദിച്ചു:
“ക്രൂരമായ കാലത്തെ നീ
അതിജീവിച്ചതെങ്ങനെ?”
പാമ്പ് പടം പൊഴിക്കുന്നതുപോലെ
പിന്നിട്ട ജീവിതത്തെ,
പിന്നിട്ട ഓര്മ്മകളെ
പൊഴിച്ചുകളയാന്
ഞാന് ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു...
ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളുമില്ലാത്ത
ഒരു വെളുത്തുമുതിര്ന്ന കാലം
തൊട്ടടുത്തുനിന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുന്നത്
കാണാനാവുന്നുണ്ടെനിക്ക്...
അരികിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോയ
ഒരു സുഹൃത്തിനെ
ഈയിടെ കണ്ടപ്പോള്,
പുതുവര്ഷം എന്നോടു ചോദിച്ചു:
“ക്രൂരമായ കാലത്തെ നീ
അതിജീവിച്ചതെങ്ങനെ?”
പാമ്പ് പടം പൊഴിക്കുന്നതുപോലെ
പിന്നിട്ട ജീവിതത്തെ,
പിന്നിട്ട ഓര്മ്മകളെ
പൊഴിച്ചുകളയാന്
ഞാന് ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു...
ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളുമില്ലാത്ത
ഒരു വെളുത്തുമുതിര്ന്ന കാലം
തൊട്ടടുത്തുനിന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുന്നത്
കാണാനാവുന്നുണ്ടെനിക്ക്...
Wednesday 6 August 2008
ആകാശത്ത് വിതച്ച വാക്കുകള്
ആകാശത്ത് വിതച്ച
വാക്കുകള്
ഭൂമിയില്
ഏകാന്തമായി
മുളച്ചു...
സെല്ഫോണുകള്
കൂടുകെട്ടിയ
കാതുകളില്
അവ
മരിച്ചുവീണു...
വാക്കുകള്
ഭൂമിയില്
ഏകാന്തമായി
മുളച്ചു...
സെല്ഫോണുകള്
കൂടുകെട്ടിയ
കാതുകളില്
അവ
മരിച്ചുവീണു...
Friday 25 July 2008
പ്രഭാതത്തിലെ നടത്തം
മണ്ണടരുകളുടെ
മൃദുവായ തണുപ്പിലൂടെ,
കുന്നുകളുടെ
നിദ്രാലസ്യത്തിലൂടെ,
ആര്ദ്രമായ
മഞ്ഞലകള്ക്കുള്ളിലൂടെ
തുഴഞ്ഞ് മുന്നേറുന്ന
ഒരേകാന്തബിന്ദു...
കൈയെത്തും ദൂരത്ത്
ജീവിതത്തിലെ
ആഹ്ലാദം പോലെ
അപ്രാപ്യമായ
വെള്ളിമേഘങ്ങള്...
മേഘങ്ങള്ക്കും കുന്നുകള്ക്കും
ഏകാന്തതയ്ക്കുമിടയില്
നിശ്ചലമായ ജീവിതം
തളം കെട്ടിക്കിടക്കുന്നു,
ഉന്മാദത്തിന്റെ
അഗ്നിപര്വ്വതങ്ങളെ
ഉള്ളില് വഹിച്ചുകൊണ്ട്...
മൃദുവായ തണുപ്പിലൂടെ,
കുന്നുകളുടെ
നിദ്രാലസ്യത്തിലൂടെ,
ആര്ദ്രമായ
മഞ്ഞലകള്ക്കുള്ളിലൂടെ
തുഴഞ്ഞ് മുന്നേറുന്ന
ഒരേകാന്തബിന്ദു...
കൈയെത്തും ദൂരത്ത്
ജീവിതത്തിലെ
ആഹ്ലാദം പോലെ
അപ്രാപ്യമായ
വെള്ളിമേഘങ്ങള്...
മേഘങ്ങള്ക്കും കുന്നുകള്ക്കും
ഏകാന്തതയ്ക്കുമിടയില്
നിശ്ചലമായ ജീവിതം
തളം കെട്ടിക്കിടക്കുന്നു,
ഉന്മാദത്തിന്റെ
അഗ്നിപര്വ്വതങ്ങളെ
ഉള്ളില് വഹിച്ചുകൊണ്ട്...
Wednesday 23 July 2008
സമയത്തിന്റെ തടവുകാര്
വല്ലപ്പോഴും കണ്ടുമുട്ടുമ്പോള്,
ഫോണ് വിളിക്കുമ്പോള്
സ്വന്തം തിരക്കുകളെക്കുറിച്ചുമാത്രം
അവര്
വാചാലരായി.
പലതിനായി പകുത്ത്
ഒന്നിനും തികയാതെ
വഴുതിപ്പോകുന്ന
സമയത്തിന്റെ
തടവുകാര്...
സ്വിച്ച് ഓണ് ചെയ്താല്
ഓഫാക്കുന്നതുവരെ
നിര്ത്താതെ ഓടുന്ന
മനുഷ്യര്
യന്ത്രങ്ങളെ പരിഹസിച്ചു.
കണ്ണീരും സ്നേഹവാക്കുകളും
മൃദുവായ നിമിഷങ്ങളും
ഉമ്മകളുമെല്ലാം
അവര്
ഒരൊറ്റ ക്ലിക്കില്
ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു...!
ഫോണ് വിളിക്കുമ്പോള്
സ്വന്തം തിരക്കുകളെക്കുറിച്ചുമാത്രം
അവര്
വാചാലരായി.
പലതിനായി പകുത്ത്
ഒന്നിനും തികയാതെ
വഴുതിപ്പോകുന്ന
സമയത്തിന്റെ
തടവുകാര്...
സ്വിച്ച് ഓണ് ചെയ്താല്
ഓഫാക്കുന്നതുവരെ
നിര്ത്താതെ ഓടുന്ന
മനുഷ്യര്
യന്ത്രങ്ങളെ പരിഹസിച്ചു.
കണ്ണീരും സ്നേഹവാക്കുകളും
മൃദുവായ നിമിഷങ്ങളും
ഉമ്മകളുമെല്ലാം
അവര്
ഒരൊറ്റ ക്ലിക്കില്
ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു...!
Sunday 17 February 2008
വെളിച്ചത്തിനെന്തു വെളിച്ചം!
ക്യാമറക്കണ്ണില് ഒതുങ്ങാത്ത
നിന്റെ പ്രസാദം
എഡിറ്റിങ് ടേബിളില് നിന്നും
പുറത്തുകടന്ന്
എന്റെ അകത്തേയ്ക്ക്
തുളുമ്പി...
കൂരിരുട്ടു കട്ട പിടിച്ച
ശൂന്യാകാശത്തിലേക്ക്
നിലാവിന് കിണ്ണം
തട്ടിമറിച്ചിട്ട പോലെ...
വിരസമായ
ദിനങ്ങളുടെ മരുഭൂമിയില്
അത് നക്ഷത്രങ്ങള്
വിതച്ചു...
വെളിച്ചം വിളയുന്ന
ഈ പാടത്ത്
വെളിച്ചത്തിനെന്തു
വെളിച്ചം!
നിന്റെ പ്രസാദം
എഡിറ്റിങ് ടേബിളില് നിന്നും
പുറത്തുകടന്ന്
എന്റെ അകത്തേയ്ക്ക്
തുളുമ്പി...
കൂരിരുട്ടു കട്ട പിടിച്ച
ശൂന്യാകാശത്തിലേക്ക്
നിലാവിന് കിണ്ണം
തട്ടിമറിച്ചിട്ട പോലെ...
വിരസമായ
ദിനങ്ങളുടെ മരുഭൂമിയില്
അത് നക്ഷത്രങ്ങള്
വിതച്ചു...
വെളിച്ചം വിളയുന്ന
ഈ പാടത്ത്
വെളിച്ചത്തിനെന്തു
വെളിച്ചം!
Saturday 16 February 2008
ലളിതം...
ഒന്നോര്ത്തുനോക്ക്,
ജീവിതം എത്ര ലളിതം!
എ ടി എം പെറുന്ന,
മദ്യമായി സ്വന്തം
ഉള്ളിലേക്ക്
തിരിച്ചെത്തുന്ന,
പണം...
സോഷ്യല് സ്റ്റാറ്റസിന്റെ
ചിലവില്
ഉടമസ്ഥാവകാശം നേടുന്ന
ശരീരത്തില്
സ്നേഹമുണ്ടോ
എന്നന്വേഷിച്ച്
സമയം കളയാത്ത
മനസ്സ്...
പ്രണയം
ത്ഫൂ...
ജീവിക്കാന്
എന്തെളുപ്പം...
ജീവിതം എത്ര ലളിതം!
എ ടി എം പെറുന്ന,
മദ്യമായി സ്വന്തം
ഉള്ളിലേക്ക്
തിരിച്ചെത്തുന്ന,
പണം...
സോഷ്യല് സ്റ്റാറ്റസിന്റെ
ചിലവില്
ഉടമസ്ഥാവകാശം നേടുന്ന
ശരീരത്തില്
സ്നേഹമുണ്ടോ
എന്നന്വേഷിച്ച്
സമയം കളയാത്ത
മനസ്സ്...
പ്രണയം
ത്ഫൂ...
ജീവിക്കാന്
എന്തെളുപ്പം...
Subscribe to:
Posts (Atom)